OpenAI wil het kapitalisme heruitvinden. Maar wie beschermt ons tegen OpenAI?
OpenAI publiceerde begin april een dertien pagina's dik beleidsdocument over de toekomst van werk, welvaart en artificiële intelligentie (AI). De titel klinkt geruststellend: "Industrial Policy for the Intelligence Age: Ideas to Keep People First." Het bedrijf dat sneller dan wie ook de arbeidsmarkt onder druk zet, presenteert zichzelf als de architect van de sociale bescherming daartegen. Een nuchtere lezing dringt zich op.
Samenvatting van het artikel
- OpenAI publiceerde een ambitieus beleidsdocument met twintig voorstellen om de overgang naar superintelligentie sociaal te begeleiden, van een publiek vermogensfonds tot een kortere werkweek.
- Maar het bedrijf lobbyde eerder tegen precies de wetgeving die het nu zelf aanbeveelt, en steunt tegelijk een Amerikaans wetsvoorstel dat AI-ontwikkelaars vrijwaart van aansprakelijkheid bij massale schade.
- Het document leest als een geloofwaardigheidsoffensief op het moment dat OpenAI zijn beursgang voorbereidt en zijn non-profitverleden achter zich laat.
Twintig voorstellen, één grote vraag onbeantwoord
Het document bestaat uit twee delen. Het eerste gaat over een open economie met gedeelde welvaart, het tweede over een veerkrachtige samenleving met toezicht op AI-risico's. De voorstellen zijn soms verrassend concreet. OpenAI pleit voor een publiek vermogensfonds dat elke burger een aandeel geeft in de winsten van de AI-economie, vergelijkbaar met het Noors staatsfonds maar dan gevoed door technologiebedrijven. Het bedrijf stelt ook voor om belasting op kapitaalwinsten te verhogen om de erosie van de loonbelastingbasis op te vangen, een opvallend progressief standpunt voor een startup die zichzelf ooit als non-profit profileerde. Niet voor niets schreef de Vlaamse techondernemer Peter Hinssen in een opiniestuk dat ‘het document bij momenten als een socialistisch pamflet uit de gloriedagen van de arbeidsbeweging leest'.
Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.
