GTA VI: verbluffende graphics en ongekend realisme… Stellen de eerste tests niet teleur?
GTA VI is inmiddels in handen van de spelers. De eerste journalisten die de nieuwe wereld van Rockstar Games hebben verkend, spreken van een indrukwekkend technisch hoogstandje, opvallend geloofwaardige personages en een enorme vrijheid om het spel naar eigen inzicht te beleven.
Gepubliceerd door Harrison du Bus
Samenvatting van het artikel
GTA VI maakt indruk op de eerste recensenten met zijn graphics, physics, personages en realisme. Toch vertoont de game ook enkele minpunten.
Inhoud
- Geloofwaardige gezichten, levensecht water en verbluffende landschappen
- Voorbijgangster filmt autodiefstal, vliegtuigcrash leidt tot klopjacht
- Gevaarlijkere politie en complexere overvallen
- Lucia en Jason: liefdesverhaal overtuigt de New York Times
- Uitzonderlijke soundtrack, maar ook enkele technische minpunten
- Indrukwekkende prestatie, maar de echte diepgang moet nog blijken
p de dag van zijn officiële release, donderdag 19 november, lijkt Grand Theft Auto VI een van de moeilijkste opdrachten in de videogame-industrie tot een goed einde te brengen: voldoen aan verwachtingen die stilaan bijna onrealistisch hoog waren geworden. De eerste journalisten die het spel konden uitproberen, spreken van een uitzonderlijk realistische ervaring. De verfijnde graphics gaan hand in hand met de grote aandacht voor het gedrag van de personages en de kleinste details in hun omgeving.
In Le Figaro stelt Steve Tenré dat enkele minuten volstaan om de omvang van het werk van Rockstar Games te beseffen. Le Parisien spreekt van een visuele mokerslag. De New York Times, die het spel bekroonde met het label "Critic's Pick", prijst dan weer een game die veel meer te bieden heeft dan de klassieke achtervolgingen en schietpartijen waar de reeks om bekendstaat.
Maar wat leren die eerste tests ons concreet? En vooral: maken de innovaties die al maanden worden aangekondigd ook echt indruk zodra spelers de controller in handen nemen?
Geloofwaardige gezichten, levensecht water en verbluffende landschappen
Het zijn in de eerste plaats de grafische kwaliteiten die de eerste waarnemers opvallen. Steve Tenré beschrijft in Le Figaro hoe hij een vrouwengevangenis verkent, waar de eerste scènes van het spel zich afspelen. De gedetineerden hebben zo verfijnd gemodelleerde gezichten dat hij zich af en toe afvraagt of sommigen niet op echte personen zijn gebaseerd. Ook rondom hen lijkt het dagelijkse leven gewoon door te gaan: er wordt ruzie gemaakt, gekaart en gepraat, terwijl op de achtergrond de televisie speelt.
Het realisme is dus niet alleen te danken aan de nauwkeurigheid van de beeldtexturen. Het ontstaat door de opeenstapeling van details die elke scène een bijna documentair karakter geven.
Eenmaal buiten de gevangenis ontdekt de journalist de kustlandschappen van Leonida, de fictieve staat die op Florida is geïnspireerd. De golven, waterstromingen en bewegingen van het water zijn met opmerkelijke precisie weergegeven. Zelfs aan boord van een motorboot zijn de effecten van de deining voelbaar in de besturing.
Ook Le Parisien bevestigt die indruk tijdens een verkenning onder water. Journalist Aymeric Renou beschrijft een onderwaterwereld met kleurrijke vissen en bijzonder gedetailleerde zeebodems. Even later merkt hij in Vice City een ogenschijnlijk onbeduidend, maar veelzeggend detail op: op het dak van een gebouw vervormt de warmte die airconditioningsystemen uitstoten zichtbaar de lucht in de omgeving.
Ook bij de voertuigen gaat de aandacht voor detail bijzonder ver. Kogelinslagen veroorzaken vervormingen aan het koetswerk die qua nauwkeurigheid kunnen wedijveren met die in gespecialiseerde racesimulaties. Personages die geraakt worden, reageren fysiek op de inslagen. De adaptieve triggers van de PlayStation DualSense-controller geven de speler bovendien verschillende trillingen en weerstanden, afhankelijk van het type schot.
Voorbijgangster filmt autodiefstal, vliegtuigcrash leidt tot klopjacht
Toch schuilt de meest interessante vernieuwing van GTA VI misschien niet in de beelden, maar in de manier waarop de spelwereld reageert op de acties van de speler.
Le Figaro beschrijft een veelzeggende scène. Wanneer de journalist een autoruit inslaat om een wagen te stelen, reageert een voorbijgangster verontwaardigd. Ze haalt haar smartphone boven en begint de diefstal te filmen. Zodra de dief uit de wagen stapt, schrikt ze en haast ze zich terug naar haar eigen auto.
Het is een korte interactie, maar ze illustreert een belangrijke evolutie: bijfiguren zijn niet langer louter decorstukken die de straten moeten vullen. Ze reageren op geloofwaardige wijze op gebeurtenissen, zelfs wanneer die geen deel uitmaken van een hoofdmissie.
Een ander voorval dat de Franse krant beschrijft, is nog spectaculairder. Terwijl de journalist de omgeving vrij verkent, ziet hij een klein vliegtuig in brand vliegen en uiteindelijk neerstorten. Niets verplicht hem om een kijkje te gaan nemen. Toch besluit hij de rookpluim te volgen. Op de crashlocatie treft hij een stervende piloot aan en ontdekt hij verschillende zakken cocaïne.
Wanneer hij de drugs probeert mee te nemen, komen drugshandelaars in een terreinwagen ter plaatse en proberen ze hem neer te schieten. Als hij blijft kijken, ziet hij vervolgens verschillende politievoertuigen verschijnen, naast een helikopter met journalisten aan boord.
Een eenvoudige nieuwsgierigheid kan zo een hele reeks gebeurtenissen op gang brengen. Precies die mogelijkheid om onverwachte situaties te creëren, geeft de open spelwereld haar levendige karakter.
De New York Times beschrijft vergelijkbare ervaringen. Zo ontmoet de journalist onverwacht een vrouw die tegen betaling dubieuze adviezen aanbiedt. Ook kan de speler een roekeloze videomaker redden die op het punt staat van een snelwegbrug te vallen.
Deze scènes bewijzen niet dat de personages over een volledig zelfstandige artificiële intelligentie beschikken. Ze tonen wel hoe uitgebreid de gedragingen en interacties zijn die Rockstar heeft uitgewerkt.
Gevaarlijkere politie en complexere overvallen
Ook de misdaadmechanismen, die al sinds het begin de kern van de GTA-reeks vormen, zijn verfijnder geworden.
Volgens de New York Times treden de ordediensten een stuk methodischer op. Politieagenten kunnen speurhonden inzetten om een voortvluchtige in een steegje op te sporen. Helikopters krijgen bovendien gedetailleerde beschrijvingen van gezochte verdachten en voertuigen, tot en met de kleur van de wagen.
Ontsnappen is daardoor niet langer een kwestie van lang genoeg vol gas geven tot de zoekindicator verdwijnt. Ook achter het stuur is meer voorzichtigheid geboden. De Amerikaanse recensent vertelt hoe hij de controle over zijn voertuig verloor nadat hij simpelweg de bumper van een andere auto had geraakt. Botsingen kunnen spectaculaire ongevallen veroorzaken en een ontsnappingspoging volledig in het gedrang brengen.
Ook bij overvallen krijgt de speler verschillende mogelijkheden. Hij kan een bank binnendringen met zijn wapen in de aanslag, maar evengoed voor een meer discrete aanpak kiezen. Zo kan hij een zijingang gebruiken, bewakers geruisloos uitschakelen, de bewakingsbeelden wissen en proberen de kluizen te openen voordat de politie arriveert.
Die tactische vrijheid garandeert echter geen succes. Eén geluid, een getuige of een verkeerde inschatting kan volstaan om een zorgvuldig voorbereide operatie in een chaotische schietpartij te veranderen.
Le Figaro wijst ook op een nieuwigheid: sommige tegenstanders kunnen worden uitgeschakeld zonder dat de speler hen noodzakelijk moet doden. Dat kan gevolgen hebben voor het verdere verloop van het verhaal.
GTA VI probeert geweld zo minder automatisch te maken en meer ruimte te bieden aan voorbereiding, discretie en de gevolgen van gemaakte keuzes.
Lucia en Jason: liefdesverhaal overtuigt de New York Times
Een andere grote verrassing uit de eerste tests is de relatie tussen de twee hoofdpersonages. Het was al bekend dat GTA VI draait rond het criminele koppel Lucia Caminos en Jason Duval, en dat hun relatie mee evolueert op basis van de keuzes van de speler. De New York Times beschouwt die verhaallijn nu als een van de meest opmerkelijke artistieke verwezenlijkingen van het spel.
Recensent Yussef Cole beschrijft personages die alledaagse gebaren maken: hand in hand lopen, elkaar kussen, dansen, praten in de auto, naar de fitness gaan of samen wandelen. Die interacties zijn niet louter decoratief. De speler moet bewust tijd vrijmaken voor zijn partner. Zijn gedrag kan bovendien de relatie en bepaalde verhaallijnen beïnvloeden.
De journalist vertelt dat hij er op een bepaald moment de voorkeur aan gaf tijd met Lucia door te brengen in plaats van steeds meer geweld te gebruiken. Haar aanwezigheid maakte zijn spelervaring naar eigen zeggen rijker.
Het verschil met GTA V, waarin de drie hoofdpersonages vaak cynisch, gewelddadig of diep ontgoocheld waren, is opvallend. Rockstar lijkt twee personages te hebben willen creëren met wie de speler zich echt kan verbonden voelen.
De New York Times beschrijft bijvoorbeeld een wandeling op het strand, waarbij Lucia en Jason hand in hand lopen terwijl de golven aan hun voeten uiteenvallen en volumetrische wolken door de lucht trekken. Geen doel dat moet worden bereikt, geen wapens of achtervolgingen: alleen een intiem moment. Volgens de Amerikaanse recensent vat die scène de kwaliteiten van het spel beter samen dan de meest spectaculaire schietpartijen.
Uitzonderlijke soundtrack, maar ook enkele technische minpunten
Het enthousiasme van de eerste journalisten betekent niet dat GTA VI foutloos is. Le Figaro betreurt onder meer dat het spel op consoles beperkt blijft tot 30 beelden per seconde. Die keuze maakt het vermoedelijk mogelijk om de grafische rijkdom van de omgeving te behouden, maar gaat ten koste van de vloeiendheid die spelers van een hogere beeldfrequentie gewend zijn.
De Franse krant merkt ook op dat de personages zich soms wat log voortbewegen, al is de bediening verbeterd tegenover vroeger.
Ook sommige dagelijkse activiteiten dreigen op den duur vervelend te worden. Steve Tenré vertelt hoe hij lange minuten bezig was met de renovatie van Jasons huis. Hij moest daarbij telkens dezelfde handelingen herhalen om planken vast te timmeren en muren te schilderen. Het streven naar realisme kan zo uiteindelijk het speelplezier in de weg staan.
De New York Times formuleert een andere bedenking: Vice City, met zijn enorme aanbod aan activiteiten, kan soms bijna verstikkend aanvoelen. De recensent geeft toe dat hij af en toe de voorkeur gaf aan het rustigere tempo op het platteland, waar hij kon vissen, biljarten of gewoon van de omgeving genieten.
Over de muziek is er daarentegen vrijwel unanieme lof. Le Figaro benadrukt de kwaliteit van de radiostations, waarop onder meer Mariah Carey, The Cars, Eric Carmen en Foster the People te horen zijn. Ook de Franse groep Justice componeerde een deel van de originele muziek. Daarnaast werkten verschillende internationale artiesten mee aan de soundtrack.
Die muzikale rijkdom begeleidt de verkenning van de spelwereld en geeft elke autorit een eigen sfeer.
Indrukwekkende prestatie, maar de echte diepgang moet nog blijken
Op basis van deze eerste tests tekent zich een duidelijke conclusie af: GTA VI lijkt een groot deel van zijn meest ambitieuze beloften waar te maken.
De graphics maken indruk, de fysieke simulatie oogt geloofwaardiger, bijfiguren reageren beter op hun omgeving en missies bieden meer mogelijkheden. Rockstar lijkt er vooral in geslaagd om die technische hoogstandjes te combineren met een menselijker verhaal, waarin ook een liefdesrelatie geloofwaardig vorm krijgt te midden van een criminele wereld.
De minpunten zijn er wel degelijk: een beperkte beeldfrequentie, soms logge besturing, repetitieve activiteiten en een mogelijk overaanbod aan content. Ze tonen aan dat steeds meer realisme niet automatisch een betere spelervaring oplevert.
Bovendien zullen we moeten afwachten tot meer spelers het volledige avontuur hebben doorlopen om te beoordelen of die rijkdom ook na tientallen uren verkennen overeind blijft.
Toch zijn de eerste reacties opvallend eensgezind. GTA VI lijkt zich niet tevreden te stellen met een grotere of mooiere spelwereld dan zijn voorgangers. Het wil vooral een omgeving creëren die in de kleinste details geloofwaardig reageert en personages die ook door hun alledaagse gedrag een band met de speler opbouwen.
Dertien jaar na GTA V lijkt Rockstar daarmee zijn moeilijkste opdracht te hebben volbracht: ervoor zorgen dat spelers niet alleen chaos willen aanrichten in de virtuele wereld, maar er ook gewoon tijd willen doorbrengen.