Verborgen achter de meerwaardebelasting wacht de 'exit taks'

Op 1 januari 2026 trad in België de nieuwe meerwaardebelasting in werking, maar ingebakken in dat grotere akkoord zit een maatregel die minder aandacht krijgt en toch vérgaande gevolgen heeft: de exit taks. Wie het land fiscaal de rug toekeert, doet dat niet zomaar. Er wacht wel degelijk een factuur. Maar wie de oorzaken negeert en alleen de symptomen bestraft, bouwt geen rechtvaardiger stelsel. Hij bouwt een kooi.

Hoe Amerika de dollar inzet als strategisch wapen (Column) — Ivan Van de Cloot BELGA PHOTO JASPER JACOBS

Gepubliceerd door Dominique Dewitte

12 maart 2026 à 06h24 • Bijgewerkt op 20 maart 2026 à 11h33

Volg ons op

Samenvatting van het artikel

De nieuwe meerwaardebelasting krijgt veel aandacht, maar een andere maatregel blijft onder de radar: de exit taks.

Inhoud

Een akkoord zonder overtuiging
Waarom vertrekken mensen?
De les van Frankrijk
De exit taks lost niets op

Volledige berichtgeving over

Analyses

Het systeem van de exit taks werkt als volgt: wie zijn fiscale woonplaats naar het buitenland verplaatst, moet twee jaar lang verplicht blijven rapporteren over zijn financiële activa en eventuele gerealiseerde meerwaarden. Pas daarna, en eens aan alle voorwaarden is voldaan, valt de taks weg. Geen klassieke exitbelasting waarbij je bij vertrek een finale afrekening krijgt dus, maar een tweejarige surveillanceperiode, ingericht als filter tegen strategische emigratie. De Belgische fiscus houdt u in de gaten, ook nadat u vertrokken bent.

Een akkoord zonder overtuiging

De exit taks is duidelijk geen beleid dat vanuit een inhoudelijke visie is opgebouwd, maar een compromis ‘à la belge’. "Het is een onderdeel van de deal die is gemaakt tussen partijen zoals Vooruit en Les Engagés en meer liberaal geïnspireerde partijen", zegt Ivan Van de Cloot, hoofdeconoom van denktank Merito. "Dat is zeker niet de juiste vertrekbasis voor een gezond mechanisme."

Premiuminhoud

Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.