Gilles Verstraeten (N-VA) stopt als rapporteur onderzoekscommissie Anderlechtse Haard

Brussels parlementslid Gilles Verstraeten (N-VA) legt zijn mandaat als rapporteur van de parlementaire onderzoekscommissie naar de Anderlechtse Haard neer. "Ik weiger nog langer mijn actieve medewerking te verlenen aan deze schertsvertoning, waar ernstig onderzoek onmogelijk werd gemaakt onder druk van de PS", zegt hij. Eerder stopte ook Marie Cruysmans (Les Engagés) als rapporteur.

Volgens Verstraeten kreeg de commissie van bij de start een onhaalbare timing opgelegd. Op enkele weken tijd moesten duizenden pagina's documenten worden geanalyseerd en tientallen getuigen worden gehoord, terwijl een onderzoekscommissie gemiddeld zes tot negen maanden in beslag neemt. Een verlenging van de termijn werd door de meerderheid geweigerd.

Ook de werking van de commissie zelf hekelt hij. Vergaderingen vonden volgens hem plaats zonder volledig dossier en zonder duidelijke getuigenlijst, terwijl cruciale documenten te laat of niet werden aangeleverd. "Er zijn vele indicaties dat er buiten de officiële procedures om door een aantal personen binnen de Haard met een parallel en informeel systeem werd gewerkt om de procedures te omzeilen", stelt Verstraeten. Als lid van het bureau van de commissie zegt hij vaak niet op de hoogte te zijn gebracht van planning en agenda.

Het parlementslid stelt dat de meerderheid, net als eerder bij de onderzoekscommissie-Samusocial, weigerde een expert aan te stellen voor de analyse van de financiële documenten. Hij wijst met de vinger naar de PS en naar de Brusselse MR, die volgens hem actief zouden hebben meegewerkt om de PS haar zin te geven.

Tijdens de hoorzittingen kwamen volgens Verstraeten wel verontrustende elementen aan het licht. Getuigen zouden hebben gesproken over een angstcultuur en over vrees voor hun job, terwijl verschillende verklaringen elkaar tegenspreken.

Verstraeten weigert mee te werken aan een eindrapport dat volgens hem onder de huidige omstandigheden niet tot degelijke conclusies kan komen. "Enkel de gerechtelijke instanties zullen mogelijk de waarheid nog kunnen achterhalen, de Brusselse democratische instellingen zijn er in ieder geval niet langer toe in staat", besluit hij.