“Vrijwillige” terugkeer van migranten onder de loep: VUB ziet verborgen druk
De zogenaamde vrijwillige terugkeer van migranten in België verdient een kritische blik. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van de Vrije Universiteit Brussel (VUB), dat aantoont hoe administratieve processen en subtiele druk de keuzes van mensen mee richting geven.
Samenvatting van het artikel
- VUB-onderzoek zet vraagtekens bij de vrijwillige terugkeer van migranten
- Administratieve procedures creëren tijdsdruk en beïnvloeden keuzes
- Grens tussen vrijwilligheid en dwang blijkt bijzonder dun
De federale overheid schuift vrijwillige terugkeer al langer naar voren als een menselijk alternatief voor gedwongen uitzetting. In 2024 begeleidde Fedasil 3.267 mensen bij hun terugkeer, een stijging tegenover eerdere jaren. Die cijfers suggereren een duidelijke trend, al toont het onderzoek dat de context waarin die beslissingen genomen worden allesbehalve neutraal is.
“Soft deportation” als bredere trend
Zo speelt het ‘bevel om het grondgebied te verlaten’ een centrale rol. Migranten hebben dit document nodig om toegang te krijgen tot ondersteuning, wat meteen een zekere tijdsdruk creëert. Volgens criminologe Laure Deschuyteneer, die het onderzoek uitvoerde, beïnvloeden zulke administratieve stappen actief het beslissingsproces. Het document wordt in politieke debatten soms geringschattend omschreven, terwijl het in de praktijk een doorslaggevende impact heeft.
Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.
