Crevits wil “terugvalpositie” Vlaamse topambtenaren herbekijken
De rel rond het vertrek van oud-VDAB-topman Wim Adriaens vestigde de aandacht op het bestaan van een “terugvalpositie” voor leidende ambtenaren. Vlaams minister van Binnenland Bestuur Hilde Crevits (CD&V) wil die regeling nu "tegen het licht te houden" zegt ze in het Vlaams Parlement.
Gepubliceerd door Bram Bombeek
Samenvatting van het artikel
- Vlaanderen wil de regeling rond de terugvalpositie van topambtenaren gaan herbekijken.
- Meer dan 50 Vlaamse topambtenaren maken gebruik van het systeem.
De aanleiding voor de vragen in het Vlaams Parlement is het dossier van ex-VDAB-topman Wim Adriaens, die in januari zelf opstapte na een deontologische fout. Ondanks zijn vrijwillig vertrek wordt Adriaens nog steeds doorbetaald en heeft hij het recht om na zijn schorsing terug te keren in de graad van directeur-generaal bij de Vlaamse arbeidsmarktbemiddelaar. Die combinatie - zelf opstappen na een fout, én toch kunnen terugvallen op een hoge, goedbetaalde functie - wekte verontwaardiging bij de oppositie. Adriaens is ook niet de enige die gebruik maakt van het systeem: in totaal gaat het over meer dan 50 Vlaamse topambtenaren.
In de bevoegde commissie van het Vlaams Parlement lieten meerdere parlementsleden van zich horen. Tom Lamont (Vlaams Belang) hekelde wat hij omschreef als een "draaideurcultuur waarbij politieke connecties en interne bescherming belangrijker lijken dan verantwoordelijkheid of prestaties". Hij trok ook de vergelijking met de privésector: wie daar grove fouten maakt, vliegt buiten. Eva Platteau (Groen) noemde de terugvalregeling een soort "win for life" die onethisch en onmogelijk te verantwoorden is. Ook Tom Ongena (Anders) en Maurits Vande Reyde (onafhankelijke) drongen aan op ingrijpen.
Vlaams Personeelsstatuut pas vorige legislatuur hervormd
Minister Crevits erkent dat de situatie van Adriaens "vreemd aanvoelt", maar ze nuanceert ook. Het systeem van de terugvalpositie is ingeschreven in het Vlaams Personeelsstatuut (VPS). De regeling is bedoeld om leidende ambtenaren na een mandaat van zes of twaalf jaar de kans te geven binnen de organisatie actief te blijven in een passende functie. Bescherming bieden tegen politieke willekeur is de achterliggende logica. Een topambtenaar moet onafhankelijk kunnen functioneren zonder te vrezen dat een nieuwe minister hem aan de kant schuift.
Crevits wijst op het feit dat het VPS aan het einde van de vorige legislatuur al grondig werd hervormd - onder meer met de afbouw van vaste benoemingen ten gunste van contractuele ambtenaren - en wil het statuut niet opnieuw volledig omgooien. De filosofie achter de terugvalregeling vindt ze verdedigbaar, maar ze is bereid te onderzoeken of de formulering "fijnmaziger" kan worden gemaakt voor gevallen waarbij een ambtenaar zelf vertrekt na een fout.
Een concrete decreetswijziging is dus nog niet aan de orde.
