Van Bossuyt: "België was veel te lang het land van melk en honing"
Federaal minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) verdedigt haar strenge migratiebeleid in Het Belang van Limburg. Ondanks verloren rechtszaken en kritiek van eigen ambtenaren houdt ze voet bij stuk.
Gepubliceerd door Bram Bombeek
Samenvatting van het artikel
- Onder de Arizona-regering keren een aantal migratietrends, zegt Anneleen Van Bossuyt aan HBVL. - De instroom daalt sneller dan het Europees gemiddelde en meer dan 90 procent van de niet-betaalde dwangsommen dateren uit de Vivaldi-periode.
Inhoud
In 2024 kreeg België nog 40.000 asielaanvragen, waarvan er 15.000 van mensen die al bescherming genoten in een andere EU-lidstaat. Tegelijk kwamen 60.000 mensen via gezinshereniging naar ons land. “De opvang van asielzoekers kost een miljard euro per jaar en de druk op de samenleving is gigantisch groot”, stelt Van Bossuyt.
Terwijl in 2024 de Belgische asielinstroom steeg, terwijl hij op Europees niveau daalde, is vandaag die trend gekeerd volgens Van Bossuyt: “Ik zal de eerste zijn om te erkennen dat de geopolitieke situatie een impact heeft. Maar bij ons daalt de instroom dubbel zo snel. Geopolitiek speelt dus mee, maar beleid doet dat ook.”
Wie al bescherming geniet in een andere lidstaat, krijgt in België geen opvang meer. Sindsdien zijn die aanvragen met 83 procent gedaald. Maar de aanpak was niet zonder controverse. Het Grondwettelijk Hof schorste de maatregel, maar Van Bossuyt zocht een nieuwe rechtsgrond om zich op te baseren. Juristen hekelden die aanpak en bijna 500 Fedasil-medewerkers ondertekenden een open brief tegen wat zij "dagelijkse schendingen van de rechtsstaat" noemen.
Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.
Al abonnee? Inloggen
