De kernuitstap: een kruisweg van 23 jaar

Het dossier van de Belgische kernuitstap is “het domste wat men deze eeuw gedaan heeft” aldus premier Bart De Wever. Een reconstructie

A picture taken on May 9, 2016, shows the nuclear Belgian power plant of Tihange near Huy. The Dutch government has ordered 15 million iodine pills to protect people living near nuclear plants in case of an accident, officials said on April 29, as concerns rise over ageing reactors across the border in Belgium. Last week Germany asked that the 40-year-old Tihange 2 and Doel 3 reactors be turned off "until the resolution of outstanding security issues", which Belgium rejected, saying the plants were subject to "the strictest possible safety requirements". (Photo by JOHN THYS / AFP)

Gepubliceerd door Bram Bombeek

1 mei 2026 om 10:02 • Bijgewerkt op 1 mei 2026 om 10:51

Volg ons op

Inhoud

2001-2003 - De uitverkoop en de wet-Verhofstadt
2009 - Magnette opent de achterpoort
2014 - 2017 Het Energiepact van Marghem
2018 - Ontsnapt aan een black-out
2020 - Een groene minister van Energie moet de kernuitstap nu echt gaan realiseren
2022 - Het lijk staat op uit de doden
2024 - Wet begraven

2001-2003 - De uitverkoop en de wet-Verhofstadt

Nog voor er sprake was van een kernuitstap, besliste de regering-Verhofstadt I om het aandeel van de staat in Electrabel te verkopen aan de Franse nutsgroep Suez, inclusief de nucleaire centrales. Daarmee ging de eigenlijke macht over het grootste Belgische stroombedrijf in Franse handen over. Op 31 januari 2003 volgde de kernuitstap als politiek feit. De paars-groene regering-Verhofstadt I nam een wet aan die een kalender vastlegde: geen nieuwe kerncentrales meer, en sluiting van alle reactoren in Doel en Tihange uiterlijk in 2025. Staatssecretaris Deleuze (Ecolo) kon triomferen: "De kerncentrales gaan allemaal en definitief dicht." Er zat wel een achterpoortje in: als de elektriciteitsbevoorrading in het gedrang zou komen, kon de regering de sluiting uitstellen.

2009 - Magnette opent de achterpoort

Zes jaar later stond dat achterpoortje al wijd open. Uit vrees voor tekorten vanaf 2015 besliste minister van Energie Paul Magnette (PS) in 2009 om de drie oudste reactoren tien jaar te verlengen. Er kwam een protocolakkoord met GDF Suez-Electrabel, waarbij de uitbater in ruil voor de verlenging een financiële bijdrage moest betalen: de zogenaamde nucleaire rente. Maar de regering-Van Rompuy viel voor het protocol getekend was, de Belgische politiek zou zich de komende jaren met het communautaire bezig houden.

Premiuminhoud

Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.