Iran: Trump voert een oorlog op twee fronten, tegen Teheran en tegen de markten

Donald Trump wekt de indruk tegelijk alles en het tegenovergestelde te willen beweren. Maandag verklaarde de Amerikaanse president vanuit zijn club in Doral, in Miami, dat de oorlog tegen Iran “zo goed als voorbij” was, dat de militaire doelstellingen “praktisch bereikt” waren en dat de Iraanse strijdkrachten zwaar waren verzwakt.

Bijna gelijktijdig sprak zijn entourage echter een veel offensievere taal, waarbij werd gesuggereerd dat de operatie nog geruime tijd zou kunnen doorgaan. Trump zelf sloot de deur voor verdere bombardementen evenmin volledig. Hij verklaarde dat de Verenigde Staten de operatie nu al als een “enorm succes” zouden kunnen beschouwen, maar ook verder konden gaan – en dat ze dat indien nodig ook zouden doen.

Deze schijnbare tegenstrijdigheid is geen communicatiefout. Ze lijkt integendeel het hart te vormen van Trumps methode in deze oorlog. De president wil tegelijk de markten geruststellen, de houding van een overwinnende leider aannemen en de vrijheid behouden om het offensief verder op te voeren. Op dit moment is ambiguïteit geen bijproduct van de Amerikaanse strategie; ze vormt er de kern van.

De context verklaart veel. De explosieve stijging van de olieprijzen herinnerde het Witte Huis er plots aan dat deze oorlog zich niet alleen boven het Iraanse luchtruim afspeelt, maar ook op de wereldwijde financiële markten. Maandagochtend steeg de olieprijs tot bijna 120 dollar per vat, om vervolgens opnieuw te dalen nadat de president een meer geruststellende toon had aangeslagen. Ook de beurzen reageerden in dezelfde richting.

Het signaal was duidelijk: telkens wanneer Trump een mogelijke uitweg uit het conflict suggereert, neemt de spanning op de markten af. Telkens wanneer hij de mogelijkheid van een langduriger oorlog of een harde vergelding bij een blokkade van de Straat van Hormuz benadrukt, neemt de onzekerheid weer toe.