Natalie Harp en twee andere vertrouwelingen van Trump krijgen elk 45.000 dollar cadeau

Donald Trump staat bekend om het belonen van loyaliteit. Deze keer gaat die beloning gepaard met een aanzienlijk geldbedrag. Drie van de naaste medewerksters van de Amerikaanse president hebben verklaard dat ze voor de feestdagen persoonlijk 45.000 dollar van hem hebben gekregen.

Natalie Harp, Margo Martin en Chamberlain Harris vermeldden het bedrag alle drie in de financiële verklaringen die de Amerikaanse regering vorige week openbaar heeft gemaakt. Op de formulieren wordt de betaling omschreven als een "contant cadeau voor de feestdagen”.

Het bedrag is allesbehalve symbolisch: elk van de drie vrouwen verdient een jaarsalaris van 150.000 dollar in het Witte Huis. Het persoonlijke cadeau van de president komt daarmee overeen met 30 procent van hun jaarlijkse overheidsinkomen.

Een vierde vertrouweling, Walt Nauta, directeur van de operaties van het Oval Office, verklaarde dat hij 20.000 dollar van Donald Trump heeft gekregen. Zijn jaarsalaris bedraagt 175.000 dollar.

In totaal heeft de Amerikaanse president zo minstens 155.000 dollar uit zijn persoonlijke vermogen geschonken aan vier medewerkers die nauw met hem samenwerken.

Drie vrouwen uit de naaste kring van Trump

De begunstigden zijn geen anonieme medewerkers van de Amerikaanse overheid. Ze maken allemaal deel uit van de kleine kring van vertrouwelingen die Donald Trump al jarenlang omringt.

De 35-jarige Natalie Harp is wellicht de bekendste van hen. Dankzij haar functie als executive assistant kan ze vrijwel voortdurend in de buurt van de president blijven. In het Witte Huis heeft ze de bijnaam "menselijke printer” gekregen. Zo draagt ze onder meer een draagbare printer met zich mee om Trump te voorzien van de papieren versies van persartikels of berichten op sociale media waar hij zo van houdt.

Haar nabijheid tot de president werd deze zomer nog duidelijker toen ze deel uitmaakte van het zeer kleine gezelschap dat Trump vergezelde tijdens een clandestiene wissel van vervoermiddel in Turkije. Die operatie werd georganiseerd vanwege een gevreesde Iraanse moordaanslag.

De 31-jarige Margo Martin werkt al sinds Trumps eerste ambtstermijn voor hem. Als communicatieadviseur filmt ze regelmatig zijn verplaatsingen en toespraken om die vervolgens op zijn sociale media te plaatsen. Haar kantoor bevindt zich, net als dat van Harp en Harris, in de onmiddellijke nabijheid van het Oval Office.

De 26-jarige Chamberlain Harris is adjunct-directeur van de operaties van het Oval Office. Dit jaar benoemde Donald Trump haar ook in de Amerikaanse Commissie voor Schone Kunsten.

Ook Walt Nauta heeft al jarenlang een band met de president. Hij was eerder Trumps persoonlijke bediende in het Witte Huis en volgde hem na zijn eerste ambtstermijn naar Mar-a-Lago. In de zaak rond de geheime documenten werd hij samen met Trump aangeklaagd, voordat de vervolging in 2024 werd stopgezet.

Die langdurige banden verklaren volgens het Witte Huis waarom de betalingen verdedigbaar zijn. Volgens Trumps entourage gaat het bij deze bedragen minder om een professionele vergoeding dan om een oude gewoonte van de president om mensen uit zijn directe omgeving persoonlijk royale geschenken te geven.

“Een traditie” van Donald Trump, aldus het Witte Huis

Het Witte Huis betwist noch het bestaan, noch het bedrag van de betalingen. "De president heeft de traditie om kerstcadeaus te geven aan mensen uit zijn omgeving, soms ook aan zijn medewerkers en personeelsleden, zowel binnen de overheid als toen hij nog in de privésector werkte”, verklaarde zijn woordvoerder Davis Ingle.

Het Witte Huis benadrukt vooral dat het geld op geen enkele manier verband hield met het werk dat de begunstigden voor de federale overheid verrichten.

"De betreffende cadeaus hebben niets te maken met de officiële functies van deze personen en zijn dan ook volledig in overeenstemming met de geldende wettelijke en ethische regels”, klinkt het.

Precies daar ligt mogelijk het juridische probleem. Volgens de Amerikaanse federale wetgeving mag een ambtenaar in principe geen vergoeding van een externe bron ontvangen die bovenop het salaris komt dat de overheid hem of haar betaalt voor de uitoefening van de functie.

Donald Trump bevindt zich hier in een op zijn zachtst gezegd ongebruikelijke situatie: hij is tegelijk president van de Verenigde Staten en dus de hiërarchische overste van deze federale medewerkers én een particulier met een enorm vermogen die hen persoonlijk aanzienlijke bedragen schenkt.

“Het is niet hetzelfde als een fooi geven aan de portier”

Richard Painter, voormalig verantwoordelijke voor ethische kwesties in het Witte Huis onder George W. Bush en tegenwoordig een criticus van Donald Trump, is van oordeel dat de betalingen mogelijk in strijd zijn met het federale verbod op aanvullende vergoedingen bovenop het salaris.

"Hij probeert hen duidelijk financieel tegemoet te komen om een overheidsfunctie in het Witte Huis aantrekkelijker te maken”, stelt hij.

Zijn vergelijking is nog scherper: "Het is niet hetzelfde als een fooi geven aan de portier op Fifth Avenue. Dit zijn medewerkers van de Amerikaanse overheid. Als je een baan wilt waarbij je fooien krijgt, moet je niet voor de Amerikaanse overheid werken.”

Volgens Painter kan een betaling die, zelfs indirect, bedoeld is om de vergoeding van overheidsmedewerkers aantrekkelijker te maken, precies onder de regels vallen die bedoeld zijn om financiële afhankelijkheid en het uitwisselen van gunsten te voorkomen.

"Het is een genereus en lovenswaardig gebaar van de president. Hij mag het alleen simpelweg niet doen”, vat hij samen.

Zo ongebruikelijk dat de regels er nauwelijks rekening mee houden

Don Fox, die onder Barack Obama tijdelijk aan het hoofd stond van het Office of Government Ethics, is veel voorzichtiger. Volgens hem volstaan de feiten die momenteel bekend zijn niet om te stellen dat de betalingen daadwerkelijk een verboden aanvulling op het salaris vormen.

Er zou onder meer moeten worden aangetoond dat het geld werd gegeven vanwege de overheidsfunctie van de begunstigden, of dat het rechtstreeks bedoeld was om een salaris te compenseren dat als ontoereikend werd beschouwd. Maar vooral wijst Fox op het vrijwel ongeziene karakter van de situatie.

De federale regels leggen strikte beperkingen op aan geschenken aan overheidsfunctionarissen. Zo is het ondergeschikten onder meer verboden om bepaalde geschenken aan hun leidinggevenden te geven, om te voorkomen dat vleierij en corruptie een rol spelen. Maar voor de situatie waarin een leidinggevende tienduizenden dollars schenkt aan zijn eigen ondergeschikten zijn er zo weinig precedenten dat de kwestie nauwelijks ooit in overweging lijkt te zijn genomen door de instantie die belast is met de ethische regels.

"Dit gebeurt gewoon niet”, vat Fox samen. Het grootste geschenk dat hij zich kan herinneren ooit van een leidinggevende te hebben gekregen toen hij voor de federale overheid werkte? Een mand met fruit met Kerstmis.

De kwestie van persoonlijke schulden

Zelfs als we ervan uitgaan dat de betalingen volledig legaal zijn, blijft er een moeilijkere kwestie over, die zich minder makkelijk in een regel laat vatten: persoonlijke afhankelijkheid.

45.000 dollar ontvangen van iemand die tegelijk je baas, je president en de persoon is rond wie het grootste deel van je carrière is opgebouwd, is toch iets anders dan in december een doos chocolaatjes krijgen.

Fox zegt dat hij zich in zo’n situatie een mengeling van "diep ongemak” en dankbaarheid tegenover de schenker zou voelen.

Daarmee overstijgt de kwestie het louter juridische debat. Harp, Martin en Harris hebben alle drie jarenlang in de professionele omgeving van Donald Trump gewerkt en hebben buiten zijn entourage relatief weinig ervaring. Ook behoorden ze tot de kring die tussen zijn twee presidentiële ambtstermijnen voor hem in Florida bleef werken.

De politieke, professionele en persoonlijke banden zijn dan ook bijzonder nauw.

De 45.000 dollar bewijzen op zich geen enkele gunst, corruptie of tegenprestatie. Maar ze illustreren wel een visie op de entourage van de president waarin de scheiding tussen de privépersoon en het staatshoofd opvallend vaag wordt.

Donald Trump zegt eenvoudigweg dat hij mooie kerstcadeaus geeft aan mensen die hem trouw zijn. Zijn critici zien daarin precies het probleem: binnen de overheid hoort een medewerker voor een aanzienlijk deel van zijn levensstandaard niet afhankelijk te zijn van de persoonlijke vrijgevigheid van zijn overste.

In Washington zijn de ethische regels ontworpen om te voorkomen dat privégeld invloed op de publieke macht koopt. Kennelijk was veel minder rekening gehouden met de situatie waarin degene die het privégeld uitdeelt zelf in het Oval Office zit.