Schandaal bij de Anderlechtse Haard: waarom moet Vlaanderen Brussel telkens wakker schudden?
Het schandaal rond de Anderlechtse Haard roept nog een andere gevoelige vraag op: waarom moet men zo vaak wachten op onthullingen van Vlaamse media voordat de Brusselse politieke, mediatieke en gerechtelijke wereld eindelijk reageert?
Samenvatting van het artikel
Het dossier van de Anderlechtse Haard voedt de kritiek dat Brusselse politieke en gerechtelijke instanties vaak pas reageren wanneer Vlaamse media gevoelige dossiers breed uitspelen.
Opnieuw moest de mediadruk uit het noorden van het land komen vooraleer er in Brussel eindelijk iets begon te bewegen. Het schandaal rond de Anderlechtse Haard, waarvan de ontsporingen al maanden bekend waren in politieke en administratieve kringen, kreeg pas echt publieke weerklank na de onthullingen en de volharding van Nederlandstalige media, meer bepaald het VRT-programma Pano. Een mechanisme dat stilaan pijnlijk vertrouwd begint aan te voelen.
Het is namelijk niet de eerste keer dat een gevoelig dossier over het Franstalige openbare bestuur eerst door Vlaamse journalisten wordt blootgelegd voordat een deel van de Franstalige pers het, soms aarzelend, oppikt.
Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.
