WK voetbal: Infantino's voorstel herleidt voetbal tot een louter marketingproduct. Het is genoeg geweest. (Opinie)
Er groeit controverse nadat verschillende media onthulden dat er plannen circuleren voor een gedeeltelijke privatisering van het WK voetbal. De huidige FIFA-voorzitter, die tijdens het wereldkampioenschap al zwaar onder vuur lag, krijgt daardoor opnieuw een golf van kritiek te verwerken.
Gepubliceerd door J.PE
Is het WK voetbal een gevaarlijke grens aan het overschrijden?
Volgens onthullingen van The Times zou FIFA-voorzitter Gianni Infantino elkeen van de 211 aangesloten nationale voetbalbonden bijna 35 miljoen euro hebben aangeboden om zijn plan te steunen. Dat plan voorziet in de verkoop van een deel van de commerciële rechten van het WK voetbal aan private investeerders. Tegelijk kregen de bonden te horen dat een afwijzing hen tot 75 procent van hun verwachte inkomsten zou kunnen kosten.
Welke argumenten daarvoor ook worden aangevoerd, het signaal is verontrustend. Het WK voetbal is geen beursgenoteerd bedrijf, maar het grootste en meest bekeken sportevenement ter wereld: een collectief erfgoed dat de louter financiële belangen ruimschoots overstijgt.
Al jaren lijkt het internationale voetbal gevangen in een eindeloze commerciële wedloop. Meer competities, meer wedstrijden, meer tv-rechten, meer sponsors, meer inkomsten. Elke beslissing lijkt nog maar door één vraag te worden gestuurd: hoeveel kan het opbrengen?
Die logica reduceert het voetbal uiteindelijk tot een puur marketingproduct
Supporters vragen niet om nog ingewikkeldere financiële constructies. Zij willen emotie, heroïsche prestaties, historische rivaliteiten en geloofwaardige competities. Ze willen geloven dat voetbal nog altijd van de supporters, spelers en vrijwilligers is, en niet uitsluitend van wie er financieel het meeste uit haalt.
Niemand betwist dat de FIFA middelen nodig heeft om het voetbal wereldwijd verder te ontwikkelen. Maar zodra winstbejag de absolute prioriteit wordt, dreigt het economische belang definitief de bovenhand te nemen op het sportieve belang.
Vandaag gaat het over de commerciële rechten van het WK voetbal. Maar waar eindigt deze logica? Zullen investeerders zich morgen ook kunnen uitspreken over de wedstrijdkalender, de competitieformats of zelfs de keuze van de gastlanden? Door voetbal almaar meer als een financieel actief te beschouwen, dreigt men uit het oog te verliezen waar het in essentie om draait: een sport.
De geschiedenis van het voetbal is geschreven door spelers, vrijwilligers, trainers en miljoenen gepassioneerde supporters. Niet door investeringsfondsen.
Voetbal is een volksbezit. Het verdient beter dan een permanente financiële waardering en een eindeloze zoektocht naar rendement.
Want wie alles wil verkopen, dreigt uiteindelijk soms het belangrijkste te verliezen: de ziel van het spel.
Genoeg is genoeg.
