Iran speelt een spel dat het Westen niet kan volhouden
In 1980 viel Irak Iran binnen met chemische wapens, pantserdivisies en de impliciete steun van Washington. Acht jaar later stond Iran er nog. Niet omdat het regime geliefd was, maar omdat het systeem gebouwd was om te overleven. Vandaag, terwijl Amerikaanse en Israëlische bommen vallen op Teheran, speelt Iran een spel dat het al decennia kent: niet winnen, maar niet verliezen.
Samenvatting van het artikel
- Iran speelt geen spel om te winnen, maar om niet te verliezen, gesteund door een systeem dat gebouwd is op uithoudingsvermogen en decennia van conflict.
- De echte vraag is niet of Iran militair kan winnen, maar of het Westen de politieke en economische kost van een langdurige oorlog kan blijven dragen.
Want als er één ding is waarin Iran van niemand lessen nodig heeft, is het geduld. De vraag die velen stellen is: ‘kan Iran de Amerikaanse en Israëlische luchtmacht verslaan?’ Relevanter is: ‘hoe lang kan Iran dit volhouden?’ Op die laatste vraag is het antwoord ongemakkelijker dan de meeste westerse commentatoren willen toegeven.
Vierentwintig dagen nadat de Verenigde Staten en Israël op 28 februari 2026 hun militaire campagne begonnen, zijn er raketten afgevuurd, commandocentra vernietigd en topgeneraals gedood. De Islamitische Republiek heeft haar opperbevelhebber verloren, haar luchtverdediging is zwaar beschadigd en haar nucleaire programma is ernstig aangetast. Op papier verliest Iran, maar oorlogen worden nooit uitgevochten op papier.
Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.
