Ondanks zijn grillige communicatie bevestigt Donald Trump opnieuw de Amerikaanse suprematie (analyse)
Ondanks de verbale uitspraken van Donald Trump bouwen de Verenigde Staten stelselmatig hun militaire, technologische en financiële suprematie verder uit. Tegenover een ondergeschikt Europa, een overschat Rusland en een China dat nog steeds achterloopt, hebben de VS geen volwaardige rivaal. Het einde van het imperium is beslist nog niet in zicht.
Gepubliceerd door Nicolas de Pape
Samenvatting van het artikel
- Trump regeert in schijnbare chaos, maar gaat methodisch te werk: kolossale militaire begrotingen, dominantie op het gebied van AI, de hegemonie van de dollar en wereldwijde culturele soft power.
- Noch China, noch Rusland, noch een verdeeld Europa vormen op korte termijn een geloofwaardige uitdaging.
- Of men dat nu wil of niet, Amerika blijft de enige supermacht.
Hoewel hij vaak als gek, wispelturig of narcistisch wordt bestempeld, is Donald Trump niettemin hard op weg zijn doel te bereiken: de Amerikaanse suprematie voor de komende decennia te versterken.
Als men zijn berichten op Truth Social leest, die ook op Telegram worden gedeeld, zou men soms kunnen twijfelen aan de geestelijke gezondheid van de Amerikaanse president, met name wanneer hij zijn vijanden ‘bastards’ noemt of een of andere generaal of ambtenaar op bijna mythische wijze prijst. Zelfs zijn openlijke toewijding aan Israël, een onvoorwaardelijke bondgenoot, is niet zonder ironie. Maar hoewel de meeste commentatoren er alles aan doen om hem in een slecht daglicht te stellen, bevestigt de president van de Verenigde Staten niettemin methodisch de totale macht van zijn land over de wereld.
Een ongeëvenaarde oorlogsmachine
De Verenigde Staten geven nu al bijna 900 miljard dollar per jaar uit aan defensie, wat neerkomt op 40% van alle militaire begrotingen wereldwijd. Het Congres zou dit bedrag binnenkort kunnen verhogen tot 1.500 miljard. Elf vliegdekschepen – waarvan er zeven tegelijkertijd daadwerkelijk operationeel zijn – projecteren de Amerikaanse macht over alle oceanen, ondanks de kwetsbaarheden die de nieuwe droneoorlog met zich meebrengt. Lichte en snel inzetbare hybride eenheden vullen dat oorlogsapparaat aan.
Op het gebied van inlichtingen steunen de Verenigde Staten op tientallen agentschappen – met de CIA, NSA en FBI voorop – die tijdens zijn eerste ambtstermijn soms tegen Trump in het verweer kwamen. Hij heeft ze sindsdien weer in het gareel gebracht.
Situatie Midden-Oosten pakt in het voordeel van de VS uit
Wat Iran betreft, is de schijn bedrieglijk: het regime verkeert in grote moeilijkheden. De interne tegenstrijdigheden verklaren grotendeels het aarzelende optreden dat we zien, met name wat betreft het openen en sluiten van de Straat van Hormuz. Milities zouden hele delen van de macht beginnen over te nemen, terwijl sommige Revolutionaire Garde-leden opgaan in de burgermaatschappij of hun vertrek voorbereiden. Beweren dat Iran de oorlog heeft gewonnen, is onzin.
De Verenigde Staten zijn overigens volledig onafhankelijk van de koolwaterstoffen die via deze zeestraat worden vervoerd – in tegenstelling tot China, Japan of Zuid-Korea, waarvan de economieën er nog steeds van afhankelijk zijn.
China maakt indruk, Amerika domineert
Ondanks aanzienlijke en moeizame inspanningen kan het Rijk van het Midden nog niet tippen aan het Amerikaanse leger. Een invasie van Taiwan is op korte termijn geen geloofwaardige optie. China domineert weliswaar de markt voor zeldzame aardmetalen en maakt indruk op het gebied van robotica, maar de belangrijkste innovatieve en creatieve macht ter wereld blijft Amerika.
Europa heeft op zijn beurt geen enkele reële mogelijkheid om aan zijn status van vazal te ontsnappen. Een Europees leger blijft ondenkbaar. De EU blijft weliswaar de grootste exporteur ter wereld en herbergt toonaangevende industriële kampioenen – Airbus, ASML, Siemens. Maar dit alles gebeurt in een versnipperde orde. Zoals Kissinger zei: “Europa heeft geen telefoonnummer.”
Op operationeel vlak zijn de Verenigde Staten in staat om de president van een narco-staat uit te leveren om hem voor de rechter te brengen. Ze zouden, als ze er de tijd voor zouden vinden, Cuba kunnen omverwerpen – ook al proberen ze dat al zestig jaar zonder succes. Wat Rusland betreft, met een officieel defensiebudget van ongeveer 60 miljard dollar – 130 miljard in koopkrachtpariteit – blijft het, ondanks zijn intacte nucleaire afschrikking en zijn veerkracht in Oekraïne, een militaire speler van tweede rang ten opzichte van de Verenigde Staten.
Terwijl Europa de illusie nastreeft om de klimaatverandering in zijn eentje op te lossen, beschikken de Verenigde Staten over overvloedige en goedkope energie: gas is daar drie tot vijf keer goedkoper dan in Europa. De Amerikaanse olieproductie bedraagt in 2025 inmiddels 13,6 miljoen vaten per dag.
Ondanks een lichte daling vertegenwoordigt de dollar nog steeds bijna 60 procent van de wereldwijde deviezenreserves, ver voor de euro of de yuan. De BRICS-landen, die te versnipperd zijn tussen een pro-Iraans Rusland en een pro-Israëlisch India, zullen die monetaire dominantie niet snel kunnen ondermijnen.
AI, ruimtevaart en cultuur: de onzichtbare hegemonie
Wat AI betreft, zijn, net als bij het internet en de informatica, de meeste giganten Amerikaans, hoewel China er ook enkele heeft. Hun beurswaarde is tien tot twintig keer zo groot als die van de beste Europese speler, het Franse Mistral AI. Yann LeCun wil voor zijn nieuw bedrijf AMI Labs (in Parijs) 4,6 miljard dollar ophalen. Dat is een aanzienlijk bedrag maar niet te vergelijken met de middelen van de Amerikaanse giganten.
Amerika blijft overigens de wereldwijde ether overspoelen met zijn popcultuur. De belangrijkste streamingplatforms – met Netflix voorop –, die de mensheid bezig moeten houden op het moment dat machines hen zullen vervangen, zijn vrijwel allemaal Amerikaans en verspreiden hun culturele propaganda vermengd met wokisme. Wat de ruimte betreft, zal het, ondanks nog niet nagekomen beloften over Mars, waarschijnlijk Amerika zijn dat de eerste mensen – of androïden – naar Mars stuurt.
Immigratie, de laatste graadmeter voor de aantrekkelijkheid van Amerika
De Verenigde Staten blijven de belangrijkste bestemming voor zowel de verdrukten van de aarde als economische migranten. De immigratie wordt weliswaar streng gereguleerd door de regering-Trump, die erop bedacht is het kaf van het koren te scheiden, maar migranten worden in de meeste grote Amerikaanse steden nog steeds met open armen ontvangen.
Het einde van het Amerikaanse imperium is beslist nog niet in zicht.