Antarctica wordt het nieuwe strijdtoneel voor energie

De volgende Hormuz ligt niet in het Midden-Oosten, maar onder het ijs. Terwijl raketten neerkomen op Qatarese gasterminals en olietankers stilliggen in de Perzische Golf, speelt zich op een ander continent een race af die de komende decennia evenveel gewicht zal hebben. Rusland verkent, China bouwt en in 2048 veranderen de spelregels. De strijd om Antarctica is al begonnen, de pionnen staan op het bord, maar Europa zit niet aan tafel.

Gepubliceerd door Dominique Dewitte

25 maart 2026 à 06h00

Volg ons op

Samenvatting van het artikel

- De strijd om Antarctica, met mogelijk enorme olievoorraden onder het ijs, kan de toekomstige energiemarkt ingrijpend veranderen.
- Terwijl grootmachten zich al positioneren richting 2048, dreigt Europa achter te blijven en invloed te verliezen.

Inhoud

Een schok die alles hertekent
2048 is geen einddatum, maar een kantelpunt
Wie niet aanwezig is, bestaat niet

Volledige berichtgeving over

Energie

In 1911 raceten de Noor Roald Amundsen en de Brit Robert Falcon Scott naar de Zuidpool. Amundsen won, want Scott stierf op de terugweg, op amper achttien kilometer van een bevoorradingspunt. Het verschil tussen beiden was geen geluk, moed of wilskracht, maar een keuze die ze ruim op voorhand hadden gemaakt. Amundsen maakte de reis met honden die in poolomstandigheden uitblinken. Scott koos voor pony’s, die zweten via hun huid en letterlijk doodvroren. Amundsen won met logistiek; Scott stierf door een systeem dat niet paste bij de omgeving. Een les die vandaag acuter is dan ooit.

Een schok die alles hertekent

Terwijl Iraanse raketten op 18 maart het Qatarese LNG-complex (vloeibaar aardgas) Ras Laffan troffen, Europese gasfutures met meer dan vijfenveertig procent stegen en de Brent-olieprijs door de grens van 110 dollar per vat brak, begint een heel ander deel van de wereld zijn positie te versterken. Niet in de Golfregio, maar in Antarctica.

Premiuminhoud

Om verder te lezen, abonneer u of gebruik een krediet.