België neemt eindelijk opnieuw de controle over kernenergie (Edito)

Wat kernenergie betreft, was het hoog tijd om de zaken recht te zetten. Ja, de Belgische staat doet er goed aan om opnieuw de leiding te nemen.

Jarenlang werd, onder impuls van onder meer Ecolo, de kernuitstap om ideologische redenen verheven tot een onaantastbaar doel. Wie vandaag deze koerswijziging bekritiseert, vergeet wel erg snel dat zij gisteren de felste verdedigers waren van die kernuitstap, zelfs wanneer dat betekende dat gascentrales moesten worden geopend om kernreactoren te sluiten. Maar de feiten zijn hardnekkig: onzekerheid over de bevoorrading, grotere afhankelijkheid van fossiele energie, exploderende prijzen… De belofte van een eenvoudige en deugdzame energietoekomst botste op de realiteit.

Het gaat er hier niet om het verleden opnieuw te berechten, maar wel om er lessen uit te trekken. Energiebeleid mag niet gestuurd worden door ideologische houdingen of aankondigingseffecten. Het moet beantwoorden aan concrete noden: soevereiniteit garanderen, de industrie ondersteunen en betaalbare prijzen verzekeren, zodat energie overvloedig en goedkoop blijft.

Op al deze punten, ook al kunnen we op korte termijn niet zonder fossiele brandstoffen, blijft kernenergie een onmisbare hefboom.

Ons industrieel weefsel niet verzwakken

Dat niet willen zien, betekent een grotere afhankelijkheid van het buitenland aanvaarden. Het betekent ons industrieel weefsel verzwakken. Het betekent ook afstand doen van een stuurbare, stabiele en koolstofarme energiebron. Een slimme klimaattransitie, niet diegene die Duitsland richting problemen leidde door al zijn kernreactoren te sluiten, vereist pragmatische keuzes.

De regering onder leiding van Bart De Wever maakt vandaag een einde aan een periode van twijfel en tegenstrijdigheden. Te lang heeft België op zicht gevaren, schommelend tussen tijdelijke verlengingen en aankondigingen van een definitieve uitstap. Een strategie van halve maatregelen, waarbij elke partij om beurt warm en koud blies, ook aan de rechterzijde. Die tijd is voorbij.

“Op een bepaald moment moet je kiezen. Energiesoevereiniteit, een sterke industrie en betaalbare energie willen, terwijl je kernenergie afwijst, is gewoon incoherent.”

Door de koers te verduidelijken en een structurele keuze te maken, brengt de regering eindelijk de stabiliteit die het land nodig heeft. Dat betekent niet dat alles opgelost is, noch dat het debat gesloten moet worden. Maar het betekent wel dat er een richting is, gebaseerd op een heldere analyse van de uitdagingen.

Op een bepaald moment moet je kiezen. Energiesoevereiniteit, een sterke industrie en betaalbare energie willen, terwijl je kernenergie afwijst, is incoherent. België kan zich die luxe niet langer permitteren. Deze terugkeer naar pragmatisme werd verwacht. En vooral: ze was noodzakelijk.