Deense studie toont aan dat migranten van buiten Europa de overheid veel geld kost
Een Deense studie toont aan dat de herkomst van migranten een aanzienlijke impact heeft op de overheidsfinanciën. Terwijl migratie uit Europese landen de Deense overheidsfinanciën ten goede komt, vormen migranten uit landen als Irak, Syrië, Marokko, Pakistan en Somalië een aanzienlijke kost voor de Deense begroting.
Samenvatting van het artikel
Een Deense studie toont aan dat de impact van migratie op de overheidsfinanciën sterk verschilt naargelang de herkomst en het profiel van migranten.
“Migratie zal de vergrijzing van de bevolking opvangen.” Dat argument wordt regelmatig aangehaald om een omvangrijke immigratie te rechtvaardigen. Het Deense voorbeeld toont echter aan dat meer mensen aantrekken op zich niet volstaat. De cruciale vraag is of zij meer bijdragen aan de overheidsfinanciën dan ze de samenleving kosten.
Op dat vlak lopen de resultaten sterk uiteen, afhankelijk van de herkomst en vooral van de reden waarom iemand migreert. Dat benadrukten verschillende Nederlandstalige intellectuelen op sociale media naar aanleiding van een Deense studie naar de impact van migranten op de overheidsfinanciën, uitgesplitst naar hun herkomst.
Migratie blijft een gevoelig thema dat ook vandaag volop in het nieuws is, onder meer door de crisis die al weken aansleept in Ceuta. Tal van Europese landen zijn van oordeel dat er dringend actie nodig is.
De grafiek die momenteel op sociale media circuleert, werpt een vraag op die zelden zo concreet wordt gesteld: wat is de daadwerkelijke impact van immigratie op de overheidsfinanciën?
De gegevens brengen de nettobijdrage van migranten aan de overheidsfinanciën in kaart. Daarbij worden de inkomsten die zij voor de overheid genereren, afgezet tegen de overheidsuitgaven die aan hen worden toegeschreven. De resultaten lopen sterk uiteen.
Opvallende verschillen naargelang het land van herkomst
Bovenaan de rangschikking staan onder meer migranten uit het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, de Verenigde Staten, Nederland en India. Zij leveren per saldo een positieve bijdrage aan de staatskas.
Daartegenover staan verschillende groepen met een sterk negatieve nettobijdrage. Het gaat onder meer om migranten uit Iran, Bosnië en Herzegovina, Turkije, Pakistan, Marokko, Eritrea, Afghanistan, Irak, Libanon, Syrië en Somalië. Zij betekenen een aanzienlijke financiële last voor de overheid.
Bij migranten uit Somalië bedraagt het saldo ongeveer –28.100 dollar per persoon per jaar. Voor migranten uit Syrië gaat het om ongeveer –25.500 dollar, terwijl migranten uit Irak uitkomen op –19.400 dollar.
Aan de andere kant leveren Britse migranten een nettobijdrage van ongeveer +24.600 dollar per persoon per jaar, gevolgd door Fransen (+24.500 dollar) en Amerikanen (+23.800 dollar).
Niet elke vorm van migratie heeft dus dezelfde impact op de overheidsfinanciën. Opvallend is bovendien dat ook bepaalde groepen migranten van buiten Europa een positieve bijdrage leveren. Zo zorgen migranten uit landen als Vietnam, China en de Filipijnen per saldo voor extra inkomsten voor de staatskas.
Tegen de achtergrond van de vergrijzing wordt regelmatig aangevoerd dat immigratie kan helpen om de beroepsbevolking uit te breiden, meer sociale bijdragen te innen en zo bij te dragen aan de financiering van de pensioenen. Dat argument is op zich niet onredelijk.
Er is echter een essentiële voorwaarde: nieuwkomers moeten daadwerkelijk deelnemen aan de arbeidsmarkt, voldoende lang werken, belastbare inkomsten genereren en uiteindelijk meer bijdragen aan de overheidsfinanciën dan ze aan publieke middelen kosten.
Een immigratie die voornamelijk bestaat uit geschoolde werknemers die snel aan de slag gaan, heeft uiteraard een heel andere budgettaire impact dan immigratie die wordt gekenmerkt door een lage werkgelegenheidsgraad en een sterke afhankelijkheid van sociale uitkeringen.
Niet-Europese migranten kunnen ook positieve impact hebben op overheidsfinanciën
De Deense studie toont overigens niet aan dat alle niet-Europese migratie de overheid meer kost dan ze opbrengt. Niet alle migranten uit niet-Europese landen hebben per saldo een negatieve impact op de overheidsfinanciën.
India vormt daarvan een opvallend voorbeeld. Volgens de grafiek bedraagt de nettobijdrage van Indiase migranten ongeveer 20.200 dollar per persoon per jaar. Ook China bevindt zich in de positieve zone, met een nettobijdrage van ongeveer 10.900 dollar.
De bepalende factor is dus niet simpelweg de geografische herkomst. Het uiteindelijke effect hangt samen met een combinatie van factoren, waaronder werkgelegenheid, loonniveau, leeftijd, opleidingsniveau, verblijfsduur, migratiemotief en het gebruik van sociale uitkeringen en publieke diensten.
Ook het Deense ministerie onderstreept zelf het belang van de positie op de arbeidsmarkt bij de verschillen die tussen de verschillende migrantengroepen worden vastgesteld.
