Steeds meer singles afhankelijk van sociale woning in Vlaanderen
Bijna de helft van alle sociale woningen in Vlaanderen wordt vandaag bewoond door alleenstaanden of éénoudergezinnen. Tegelijk besteden drie op de tien singles meer dan 30 procent van hun inkomen aan wonen. Dat toont hoe zwaar de wooncrisis doorweegt voor mensen met één inkomen.
Gepubliceerd door Peter Backx
Samenvatting van het artikel
Alleenstaanden vormen een steeds grotere groep op de Vlaamse woningmarkt, maar raken ook sneller afhankelijk van sociale woningen en woonsteun omdat alle woonkosten op één inkomen terechtkomen.
Alleenstaanden steeds grotere groep
Cijfers die Gijs Degrande opvroeg bij Hans Bonte tonen hoe zwaar alleenstaanden vandaag onder druk staan op de woningmarkt. Alleenstaanden maken vandaag al ongeveer 37 procent van alle huishoudens uit en dat aandeel blijft stijgen.
Ook op de woningmarkt vormen singles een steeds grotere groep. Volgens de recentste Woonsurvey is 49 procent van alle huurders alleenstaand. Dat aandeel bleef sinds 2018 vrijwel stabiel. Bij eigenaars steeg het aandeel alleenstaanden in dezelfde periode van 25 naar 26 procent.
Wonen op één inkomen wordt steeds moeilijker
Wie alleen woont, moet alle kosten zelf dragen. Huur of afbetaling, energiekosten en andere vaste uitgaven komen volledig op één inkomen terecht. Daardoor blijft er aan het einde van de maand vaak veel minder over dan bij koppels die kosten kunnen delen.
Dat zie je ook in de woonquote, het deel van het inkomen dat naar wonen gaat. Zo besteedt 30 procent van de alleenstaanden en alleenstaande ouders meer dan 30 procent van het inkomen aan wonen. Bij koppels zonder kinderen ligt dat aandeel veel lager, op amper 8 procent. Bij koppels met kinderen gaat het om 15 procent.
Bovendien blijven ook de woningprijzen stevig stijgen. Een alleenstaande betaalde in Vlaanderen gemiddeld 314.541 euro voor een woning in 2024. In 2019 was dat nog 240.473 euro. Voor appartementen steeg de gemiddelde prijs in dezelfde periode van 209.478 euro naar 263.726 euro.
Helft sociale woningen naar singles
Die financiële druk vertaalt zich ook duidelijk in de sociale huisvesting. Eind 2024 woonden 72.347 alleenstaanden zonder kinderen en 14.721 alleenstaande ouders in een sociale woning in Vlaanderen. Samen gaat het om 87.068 woningen op een totaal van 177.461 sociale huurwoningen.
Dat betekent dat ongeveer één op de twee sociale woningen vandaag bewoond wordt door een single of een éénoudergezin. Opvallend daarbij is dat alleenstaanden ongeveer 37 procent van alle huishoudens uitmaken, maar wel bijna de helft van de sociale woningen bezetten.
Volgens Degrande tonen de cijfers aan dat wonen voor mensen met één inkomen steeds moeilijker betaalbaar wordt. “Alleenstaanden hebben vandaag vaak het meeste nood aan ondersteuning op de woningmarkt”, zegt hij.
Ook woonsteun vooral naar alleenstaanden
Dezelfde trend zie je ook bij andere vormen van woonondersteuning. Zo ging in 2025 meer dan driekwart van de huurwaarborgleningen naar alleenstaanden, al dan niet met kinderen. Dat aandeel bleef de voorbije jaren opvallend stabiel hoog.
Ook bij Vlaamse woonleningen zijn alleenstaanden sterk vertegenwoordigd. In 2025 ging bijna de helft van die woonleningen naar singles of alleenstaande ouders. Alleenstaanden zonder kinderen waren goed voor 24 procent van de dossiers, alleenstaande ouders voor ruim 25 procent.
Het gemiddelde bedrag dat een alleenstaande ontleende, bedroeg vorig jaar 197.372 euro. Dat is ongeveer drie kwart van het bedrag dat koppels gemiddeld lenen.
Daarnaast ontvingen alleenstaanden in 2024 ook 61 procent van alle huurpremies en zelfs 71 procent van alle huursubsidies.
“Woonbeleid moet mee evolueren”
Volgens Degrande tonen de cijfers aan dat de Vlaamse woningmarkt nog te veel afgestemd is op klassieke gezinnen met twee inkomens. Daarom pleit hij voor meer kleinere en betaalbare woningen, minder drempels voor nieuwbouw en een beter gebruik van sociale woningen.
Het aantal alleenstaanden zal de komende jaren bovendien verder stijgen. Daardoor dreigt ook de druk op de woningmarkt nog verder toe te nemen, zeker voor mensen die alle woonkosten alleen moeten dragen.