Brussel: Boris Dilliès belooft de veiligheid weer in eigen handen te nemen zonder "voor sheriff te spelen“

De Brusselse minister-president Boris Dilliès (MR) heeft dinsdag opnieuw bevestigd dat hij de coördinatie van het veiligheidsbeleid in de hoofdstad weer in eigen handen wil nemen, tijdens een persconferentie over de dreigingsanalyse van safe.brussels.

“Ik pretendeer niet de sheriff te zijn, maar ik zal mijn verantwoordelijkheid nemen”, verklaarde hij, tegen de achtergrond van aanhoudende spanningen rond de veiligheid in de regio.

Hij weigert om de verantwoordelijkheid naar de federale overheid door te schuiven

Toen hem werd gevraagd naar de verzoeken van de burgemeester van Sint-Gillis, Jean Spinette (PS), die na verschillende explosies in zijn gemeente om extra federale middelen vraagt, nam Boris Dilliès afstand van deze kwestie.

Hoewel hij zegt begrip te hebben voor de bezorgdheid van de burgemeester, weigert hij deze eis over te nemen. “Ik ga de hete aardappel niet doorschuiven naar de federale overheid”, verklaarde hij.

De minister-president koos er daarentegen voor om de vraag van de procureur des Konings van Brussel, Julien Moinil, te steunen, die tien miljoen euro extra had gevraagd om de veiligheid in de hoofdstad te versterken. “De Brusselse realiteit is nauw verbonden met het werk van het parket. Sinds zijn komst nemen we de zaken weer in eigen handen”, benadrukte Boris Dilliès.

Repressie en preventie: op zoek naar een evenwicht

Volgens hem vormt de recente aanwezigheid van militairen in de straten van Brussel – ingezet als afschrikking maar zonder politiebevoegdheden – in de praktijk geen duurzame oplossing.

In de wijk Cureghem, waarvan de bewoners onlangs in een open brief de leefomstandigheden aan de kaak hebben gesteld, wordt hun extra inzet niet gezien als een toereikend antwoord. “Er rust geen taboe op de inzet van Defensie, maar dat volstaat niet”, legde hij uit.

Boris Dilliès pleit voor een versterking van de middelen van de gerechtelijke politie, waarbij hij de rol van maatschappelijk werk en preventie onderstreept. “We hebben niet alleen repressie nodig”, verklaarde hij.

Zich bewust van de institutionele beperkingen, wilde hij niettemin een boodschap richten tot de bewoners van de meest kwetsbare wijken. “Een minister-president heeft geen superkrachten op het gebied van veiligheid. Ik pretendeer niet alle problemen op te lossen, maar ik zal de coördinatie en de verantwoordelijkheid voor dit dossier volledig op me nemen”, concludeerde hij.