UGent schorst Nathan Cofnas na onthulling plagiaat Jason Arday: ‘De Sutter nam de beslissing’
Nathan Cofnas, die het plagiaat van Cambridge-professor Jason Arday aan het licht bracht, is door de UGent geschorst. De schorsing volgt op een onderzoek van de universiteit naar mogelijke discriminatie, haat en racisme. Cofnas zegt dat rector Petra De Sutter de beslissing nam en verwacht dat hij ook ontslagen zal worden.
Samenvatting van het artikel
De UGent heeft Nathan Cofnas geschorst nadat eerder een onderzoek naar hem was gestart. Cofnas, die het plagiaat van Jason Arday blootlegde, zegt dat rector Petra De Sutter de beslissing nam en verwacht zijn ontslag. De zaak zet de discussie over de verantwoordelijkheid voor de affaire-Arday verder op scherp.
De affaire rond Jason Arday blijft ook na zijn dood de academische wereld beroeren. De 41-jarige professor aan de universiteit van Cambridge werd vorige week dood aangetroffen in zijn woning in Londen. Kort daarvoor had hij ontslag genomen nadat ernstige vragen waren gerezen over plagiaat en zijn academische parcours.
De politie beschouwt zijn overlijden als onverwacht, maar niet als verdacht. Zijn familie spreekt intussen over een jarenlange campagne van misinformatie en intimidatie. Ook verschillende academici en activisten leggen een verband tussen de publieke druk op Arday en zijn dood.
In Gent heeft de zaak nu concrete gevolgen voor Nathan Cofnas. De postdoctoraal onderzoeker aan de UGent, die de plagiaatkwestie rond Arday aan het rollen bracht, is door de universiteit geschorst. “Ik ben zojuist geschorst door de Universiteit Gent. Ze zullen me vrijwel zeker ontslaan”, schrijft Cofnas op X. “De beslissing werd genomen door rector Petra De Sutter, voormalig voorzitter van Groen.”
De schorsing volgt kort nadat de UGent had aangekondigd de recente publieke uitspraken van Cofnas “zeer ernstig” te nemen en voor “gepaste opvolging” te zullen zorgen.
Het begon met 36 verdachte passages
Cofnas publiceerde op 21 juli een uitvoerige analyse van Ardays doctoraat uit 2015. Hij legde daarin tientallen passages naast eerder gepubliceerd academisch werk. Zo identificeerde hij 36 passages die geheel of gedeeltelijk overeenkwamen met een proefschrift uit 2009 van onderzoekster Paula Zwozdiak-Myers.
Daarna begonnen ook Britse media het academische verleden van Arday grondiger uit te pluizen. De vragen beperkten zich al snel niet meer tot plagiaat. Ook enkele opmerkelijke verhalen waarmee Arday jarenlang bekendheid had verworven, kwamen onder druk te staan.
Arday vertelde onder meer dat hij als kind tot zijn elfde niet kon spreken en pas op zijn achttiende leerde lezen en schrijven. Daarnaast beweerde hij 30 marathons in 35 dagen te hebben gelopen en miljoenen ponden voor goede doelen te hebben ingezameld. Een aantal van die verhalen werd later aangepast of tegengesproken.
Cambridge begon uiteindelijk een intern onderzoek naar zijn academische kwalificaties, erefuncties en mogelijke inbreuken op de academische integriteit. Arday nam diezelfde dag ontslag. Negen dagen later werd hij dood aangetroffen.
UGent gaat een stap verder en schorst Cofnas
Na Ardays dood nam de druk op Cofnas toe. De onderzoeker ligt al langer onder vuur vanwege controversiële uitspraken over ras en intelligentie. Eerder kwam hij daarover ook in conflict met Cambridge.
Nu mengt de UGent zich nadrukkelijk in de zaak. “Academische vrijheid is niet onbeperkt”, schreef de universiteit in een verklaring die is ondertekend door rector Petra De Sutter en vicerector Herwig Reynaert. Die vrijheid gaat volgens hen gepaard met verantwoordelijkheid en kan worden begrensd “om de rechten van anderen te beschermen”.
De UGent benadrukte daarnaast dat ze zich verzet tegen “discriminatie, haat en racisme”. De universiteit zei "de recente publieke verklaringen van een postdoctoraal onderzoeker over Arday zeer ernstig te nemen en kondigde gisteren “gepaste opvolging” aan.
Intussen is de universiteit een stap verder gegaan. Cofnas meldt dat hij is geschorst en verwacht dat de UGent hem vervolgens zal ontslaan. “Ze zullen me vrijwel zeker ontslaan”, schrijft hij. Hij legt de verantwoordelijkheid voor zijn schorsing uitdrukkelijk bij rector Petra De Sutter.
Vande Reyde haalt uit naar De Sutter
Onafhankelijk Vlaams Parlementslid Maurits Vande Reyde reageert bijzonder scherp. Hij noemt het “onwaarschijnlijk” dat degenen die “overduidelijk plagiaat en absurd anti-wetenschappelijk beleid binnen de universitaire wereld aan het licht brachten” nu zelf verdacht worden gemaakt.
“Met Petra De Sutter aan het hoofd is de UGent een uiterst zorgwekkende links-activistische koers ingeslagen”, schrijft hij op X.
Vande Reyde haalt daarbij ook de eerdere plagiaatkwestie rond rector De Sutter aan. Hij verwijt de raad van bestuur dat haar eigen plagiaat “met de politieke mantel der liefde” werd bedekt. “Welke geloofwaardigheid kan er met zo’n leiding nog uitgaan van de vele voortreffelijke onderzoekers aan de UGent?”, vraagt hij zich af.
Voor hem had de affaire-Arday vooral een waarschuwing moeten zijn voor wat hij “doorgeslagen woke en links-activisme in de universitaire wereld” noemt. Arday werd daar volgens hem uiteindelijk zelf “het grootste slachtoffer” van.
De schorsing van Cofnas geeft zijn kritiek enkele uren later een nieuwe dimensie. Waar de UGent aanvankelijk alleen over “gepaste opvolging” sprak, is Cofnas inmiddels daadwerkelijk geschorst.
Maarten Boudry: ‘Arday zou nog leven’
Ook UGent-filosoof Maarten Boudry haalt hard uit. Zijn kritiek richt zich vooral op Cambridge en de academische wereld die Arday jarenlang als uitzonderlijk talent naar voren schoof.
“Dit verhaal ging nooit over Jason Arday”, schrijft Boudry. Voor hem draait de affaire om het falen van universiteiten die iemand ondanks “enorme rode vlaggen”, de volgens hem bedroevende kwaliteit van zijn werk en overweldigend bewijs voor leugens toch naar een prestigieuze academische positie lieten doorstromen.
Daarbij wijst Boudry op de manier waarop Cambridge Arday bij zijn benoeming in 2023 presenteerde. Hilary Cremin, hoofd van de onderwijsfaculteit, zei toen tegen hem: “Met uw onderzoek bent u de beste ter wereld.”
Voor Boudry ligt daar een belangrijk deel van de verantwoordelijkheid. Als Cambridge nog voldoende normen voor academische excellentie had gehanteerd, schrijft hij, “zou Jason Arday nog in leven zijn”. Hij roept academici in Cambridge daarom op verantwoordelijkheid te eisen van degenen die Arday ondanks de alarmsignalen bleven steunen.
Boudry verwijst ook naar de Amerikaanse journalist Graeme Wood. Die legt de verantwoordelijkheid vooral bij de academische omgeving die Arday naar de top hielp. “De journalisten stopten Arday niet in het kanon en staken de lont niet aan. Zij waren de zwaartekracht.”
Volgens Wood waren journalisten dus niet de oorzaak van Ardays val. Universiteiten, collega’s en uitgevers hadden veel eerder moeten ingrijpen.
Cofnas na massale wake: ‘Ik kon vermoord worden’
Aan de andere kant klinkt een heel ander verhaal. Familieleden, medestanders en een deel van de Britse academische wereld zien Arday vooral als slachtoffer van een meedogenloze campagne. Een petitie die oproept tot een onderzoek naar de berichtgeving over hem verzamelde inmiddels meer dan 120.000 handtekeningen.
Tijdens een grote herdenkingsbijeenkomst op Trafalgar Square in Londen liep de emotie hoog op. Duizenden mensen kwamen er samen voor Arday. Zijn naam werd minutenlang gescandeerd. Een spreker omschreef zijn dood zelfs als “een moord”. Ook Cofnas werd er scherp geviseerd. Op een bord tijdens de bijeenkomst stond zijn naam naast de woorden “Zionist witch hunt”.
Cofnas reageerde op 17 augustus bijzonder ongerust. “Er is een anti-Cofnas-haatbijeenkomst op Trafalgar Square met ongeveer 15.000 aanwezigen”, schreef hij op X. “Als ik in Londen was, bestond er een reële mogelijkheid dat ik vermoord zou worden.”
Ook beelden van de wake lokten felle reacties uit. Een commentator op X noemde de bijeenkomst “het meest post-truth” dat hij ooit had gezien. De feiten over Cambridge, Ardays eigen handelen en de eerdere berichtgeving verdwenen in “een stortvloed van emotie en identiteit”.
Wie had Arday tegen zichzelf moeten beschermen?
Na Ardays dood draait de affaire daardoor niet langer uitsluitend om zijn academische werk. De discussie gaat steeds nadrukkelijker over de vraag wie verantwoordelijkheid draagt voor wat er is gebeurd.
Voor zijn familie en medestanders ligt de nadruk op racisme, intimidatie en de zware persoonlijke gevolgen van de berichtgeving. Maarten Boudry legt de verantwoordelijkheid bij de academische wereld, die Arday te gemakkelijk naar de top hielp en alarmsignalen negeerde.
Ook de media ontsnappen niet aan die discussie. The Spectator becijferde dat de BBC vóór juli 2026 minstens elf radioprogramma’s, vier nieuwsartikels en twee televisie-interviews aan Arday wijdde. Zijn uitzonderlijke levensverhaal kreeg daarbij jarenlang ruime aandacht.
Daar komt nu de schorsing van Cofnas bovenop. De onderzoeker die het plagiaat blootlegde, werd eerst het voorwerp van een onderzoek door zijn eigen universiteit en is inmiddels geschorst. Zelf verwacht hij dat ontslag de volgende stap wordt.
Daarmee komt rector Petra De Sutter nog nadrukkelijker in het centrum van de affaire te staan. Cofnas zegt expliciet dat zij de beslissing tot zijn schorsing nam. Enkele weken nadat Cofnas het plagiaat van Arday aan het licht bracht, wordt hij zelf door de UGent geschorst.
