Financiële fraude: nieuw gespecialiseerd parket kost 15 miljoen per jaar, maar moet meer opbrengen
België wil zich wapenen met een nieuw instrument in de strijd tegen fiscale fraude, corruptie en economische criminaliteit. Volgens L’Echo en De Tijd, geciteerd door Belga, wordt de komende dagen in het Parlement een wetsvoorstel ingediend om binnen het federaal parket een financiële afdeling op te richten.
Samenvatting van het artikel
België wil een gespecialiseerde financiële afdeling binnen het federaal parket oprichten om zware fraude, corruptie en economische criminaliteit sneller aan te pakken en op termijn meer geld te recupereren dan de maatregel kost.
Bel RTL bevestigde de informatie via Kamerlid Ismaël Nuino (Les Engagés), die aan de basis ligt van de tekst. Het voorstel krijgt de steun van minister van Justitie Annelies Verlinden (CD&V).
De afdeling zal bestaan uit tien magistraten, tien gespecialiseerde juristen en tien fiscale ambtenaren. Ze zal worden geleid door een adjunct-federaal procureur en zich richten op de zwaarste economische en financiële dossiers. Het uitgesproken doel: de volledige financiële strafrechtketen versterken, die vaak als te traag of onvoldoende gewapend wordt beschouwd tegenover complexe constructies.
“Het doel is echt dat fraudeurs niet beter kunnen slapen dan eerlijke mensen”, vatte Ismaël Nuino samen op Bel RTL.
In de kolommen van L’Echo en De Tijd benadrukt Annelies Verlinden de noodzaak om de expertise van de Staat te versterken tegenover steeds gesofisticeerdere financiële criminaliteit. Volgens de minister vereist de strijd tegen corruptie, fiscale en sociale fraude die gelinkt is aan georganiseerde misdaad meer middelen voor de magistratuur en de federale politie.
Het doel is dubbel: meer illegale activa recupereren en netwerken van financiële criminaliteit ontwrichten. Die ondermijnen zowel de legale economie als het vertrouwen in de Staat.
De federale regering kondigde al verschillende gespecialiseerde aanwervingen aan: een honderdtal nieuwe politieagenten, een honderdtal sociale inspecteurs en vijftig onderzoekers voor de nieuwe dienst van de Bijzondere Belastinginspectie die belast wordt met fiscale onderzoeken.
Een operatie die op papier rendabel is
De centrale vraag wordt uiteraard die van het rendement. Volgens L’Echo en De Tijd wordt de totale kostprijs van de operatie geraamd op 15 miljoen euro per jaar, waarvan 6,4 miljoen euro voor de financiële afdeling van het federaal parket alleen.
Daartegenover voorzien de federale begrotingstabellen extra inkomsten van 20 miljoen euro in 2027, 95 miljoen euro in 2028 en 175 miljoen euro in 2029. Op papier is de berekening dus gunstig. Vanaf 2027 zou het systeem een theoretisch positief saldo van 5 miljoen euro opleveren. In 2028 zou dat saldo oplopen tot 80 miljoen euro. In 2029 zou het 160 miljoen euro bedragen.
Met andere woorden: als de prognoses van de regering uitkomen, zal dit financiële parket duidelijk minder kosten dan het opbrengt. Het break-evenpunt ligt relatief laag: het volstaat dat de Staat meer dan 15 miljoen euro per jaar recupereert om de aangekondigde kostprijs te dekken.
Begrotingsramingen en niets meer
Maar die cijfers moeten met de nodige voorzichtigheid worden gelezen. Het gaat om begrotingsramingen, niet om gegarandeerde inkomsten. Bij fiscale fraude, corruptie of economische criminaliteit zijn dossiers vaak lang, technisch en betwist. De geïdentificeerde bedragen zijn niet altijd de bedragen die effectief worden gerecupereerd.
Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen bedragen die worden opgespoord, in beslag genomen, via een veroordeling worden toegekend, via een minnelijke schikking worden onderhandeld en uiteindelijk daadwerkelijk door de Staat worden geïnd.
Ismaël Nuino verdedigt wel het realisme van die prognoses door te verwijzen naar het Franse voorbeeld:
“Als we naar analogie redeneren: het Franse nationale financiële parket telt 19 magistraten en heeft 13 miljard euro gerecupereerd. We zijn niet hetzelfde land, maar we hebben Brussel en de zetel van grote instellingen”, legt hij uit.
Het wetsvoorstel voorziet trouwens in een evaluatie na drie jaar, om te meten wat de versterkte strijd tegen fiscale fraude, economische criminaliteit en corruptie concreet opbrengt.
De gok van de regering is dus duidelijk: investeren in gespecialiseerde magistraten, juristen en fiscalisten om meer overheidsgeld te recupereren. In principe is het potentiële rendement hoog.
Maar de werkelijke rendabiliteit zal afhangen van de capaciteit van deze nieuwe afdeling om grote dossiers snel te behandelen, stevige veroordelingen te verkrijgen en vooral om opgespoorde fraude om te zetten in geld dat effectief wordt gerecupereerd.
